poniedziałek, 16 kwietnia 2012

#1 Words will be just words, till you bring them to life.

-Ruszaj się, spóźnisz się na samolot, nie będę tu czekać na Ciebie wieki.
Szybko posmarowałam jeszcze usta szminką i wybiegłam z domu jak opętana. Do lotniska nie miałam daleko, 15 minut jazdy samochodem to dla mnie nie dużo. Pożegnałam się z rodziną i weszłam do samolotu. Lot był spokojny, bez turbulencji, wszystko było OK. Siedziałam obok jakiegoś chłopaka, nie gadaliśmy dużo, obydwaj byliśmy zmęczeni. Dowiedziałam się tylko, że ma na imię Dawid i jest z Krakowa, tak jak ja. Wysiedliśmy, wyciągnęłam swoje walizki i poszłam w stronę akademika. Droga nie była długa, szło się może 5 minut. Weszłam do budynku, i stwierdziłam, że jest tu cudownie i w Polsce na pewno nigdzie tak nie ma. Było tak przejrzyście, wielkie korytarze, idąc w stronę swojego pokoju zobaczyłam nawet salę z bilardem. Było wręcz bosko. W końcu doszłam do pokoju. Otworzyłam drzwi i... Zaniemówiłam. Wszystko było jak w jakimś pięciogwiazdkowym hotelu, a to był  tylko akademik. Pokój dzieliłam z dziewczyną o imieniu Carly. Rówieśniczka oprowadziła mnie po akademiku, ku mojemu zdziwieniu na jednym z korytarzy zobaczyłam...Dawida!



No to mam 1 rozdział  , może krótki ale to dopiero początek, więc jeśli Ci się podobało proszę zostaw po sobie jakiś komentarz, będzie mi miło :) xx 

3 komentarze:

  1. ciekawie, ale straaaaaaaaasznie krótko :(
    @ImLarryBabe xxx

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. wiem wiem :< nie mialam pomyslu wogole na poczatek , teraz bedzie dluzej , ale tez nie tak dlugo jak u Ciebie

      Usuń
  2. któcej się nie dało co? taki sztywny ten pierwszy rozdział.

    OdpowiedzUsuń