poniedziałek, 30 kwietnia 2012

#5 Cause you've got that one thing



~Liam~

     Julie na pewno musiała być smutna, że jej kuzynkę spotkało coś takiego. Gdy tylko usnęła objąłem ją.
     Od samego poznania coś w niej widziałem. Była taka słodka a za razem zabawna. Nie żeby coś, ale kręcą mnie takie dziewczyny.


~Magda~


     Obudziłam się rano, i gdy tylko ujrzałam, że oni wszyscy zostali tutaj na noc specjalnie dla mnie, aż uśmiechnęłam się do siebie.
     Czułam się już dużo lepiej niż wczoraj. Nos mnie już nie bolał. Obudziłam Julie, bo chciałam z nią porozmawiać.
-Dziękuje. - Wyszeptałam
-Coo.. Za co? - Widać była jeszcze zaspana.
-No za to, że wezwałaś lekarzy i w ogóle, to jak Ci się udało ściągnąć tu One Direction?
-Aa, no wiesz, przyjechałam tu się uczyć, a oni akurat uczą się w tym samym akademiku co ja, więc się poznaliśmy. A Ty jak się już czujesz?
-Jest OK. Tylko, że nigdy już nie odezwę się do Patrika. Nie rozumiem jak on mógł, nic mu nie zrobiłam, a on... Brak słów. Jak ja mogłam z nim być...
-Widzisz w życiu podejmuje się czasem złe decyzje, ale już będzie wszystko dobrze, już z nim nie jesteś, więc nic Ci nie grozi. Morze jak Cię dzisiaj wypuszczą ze szpitala, to wpadniesz do mnie pogadamy sobie, może uda mi się namówić chłopców żeby też wpadli.
-Niee, nie proś ich o to, wolałabym pogadać tylko z Tobą.
Mówiąc to zobaczyłam jak budzi się Lou, wiec przerwałam rozmowę.


~Liam~


     Widać, że Magda czuła się już lepiej, co chwilę uśmiechała się do Julie, co chwilę się śmiały.
     Postanowiłem wkroczyć do rozmowy.
-Tak w ogóle, to czemu on Cię uderzył?
-Nie wiem, głupi jest jak widać. Może nie chciał już ze mną być, ale mógł to powiedzieć, bez bicia...
-Dobra może nie gadajmy o tym, bo to głupia sytuacja, co powiecie, na koncert, jutro o ósmej wieczorem gramy przy Big Benie, co wy na to żebyśmy wam dali bilety i wpadniecie razem. Odstresujesz się.
-Ojej, byłoby cudownie.
     Uśmiechnęła się do mnie bardzo szeroko i pisnęła z wrażenia.




No to mam 5 rozdział ;]] Komentujcie jak się podoba. Dziękuje tym co czytają, jesteście wielcy :) 

piątek, 20 kwietnia 2012

#4 But we're making all the same mistakes

Pobiegłam szybko do kuzynki, nie mówiąc nic chłopcom. Siadłam obok niej, objęłam ją i z niepokojem zapytałam:
-Co jest Madzia? Czemu płaczesz? Coś się stało?...
-Chłopak...
-Coś Ci zrobił?
-Pobił mnie... Rozumiesz to pierwsze mnie rzucił, a potem pobił. Widzisz.
Odwróciła twarz i pokazała jak z nosa leci jej krew.
Zawołałam szybko chłopaków i kazałam wezwać pomoc. Zayn nie pytając o nic przytulił Magdę delikatnie. Ona chyba nie wiedziała co się w okół niej działo. Krew lała się coraz mocniej. W końcu Magda zasnęła w ramionach Zayna. Przyjechała karetka, wzięli ją i odjechali. Powiedziałam wszystkim, że dziewczyna, którą właśnie stąd wzięli była moją kuzynką.
Wszystkim nagle zrobiło się smutno. Przerwałam chwilę ciszy proponując, żeby pojechać do szpitala i odwiedzić Madzie. Harry od razu zadzwonił po taksówkę. Weszliśmy do niej. Nie mówiliśmy nic przez całą drogę.
Wbiegłam szybko do pomieszczenia w którym znajdowała się kuzynka. Wyglądała już lepiej, obudziła się dopiero po chwili czasu zorientowałam się, że w jej sali znajdują się z niepokojeni członkowie One Direction. Uśmiechnęła się do mnie, nie miała siły mówić. Wyszeptała tylko, że jak już się lepiej poczuje to pogadamy. Postanowiłam zostać z nią na noc. Powiedziałam chłopcom, żeby już wracali, ale oni się uparli i chcieli zostać. Dawid Przyniósł mi koc.
Wszyscy usiedliśmy obok łóżka usypiającej Magdy. Gdy usnęła, wytłumaczyłam im, że dziewczyna została pobita przez swojego chłopaka. Bad Boy Zayn od razu powiedział, że przyleje facetowi gdy tylko go spotka. Wszyscy stwierdzili, że to dobry pomysł.
 W końcu zasnęłam i ja.




 No to mam 4 rozdział :) dzięki tym którzy czytają x. Proszę o jakieś komentarze jeśli was to ciekawi.

#3 Yeah, that's what crazy it

Zaczęliśmy się śmiać, ale ciekawi kto stoi za drzwiami otworzyliśmy je.
-Aaaaaaaaaaaaaaaw! Ooooooone Direction!
-Julie uspokój się, krzyknął Dawid, mówiłem Ci przecież, że tu są. - Powiedział ze śmiechem.
W końcu wszyscy zaczęli się śmiać. Chłopcy chórem stwierdzili, że śpiewamy genialnie. Myślałam, że zaraz tam zejdę słysząc to. Harry zapytał czy wybieramy się na kasting, ale Zayn przerwał mu i wykrzyknął "Kasting zakończony oni już wygrali. Oczywiście musiałam zacząć piszczeć, ale przerwał mi to Liam zatykając mi usta swoją ręką. Uspokoiłam się, czując rękę Liama na swojej twarzy nie dało się krzyczeć.
Harry spytał czy jesteśmy głodni. Chłopcy stwierdzili, że wezmą nas na kolację, kazali się przebrać i czekać na nich przy pokoju Dawida. Poleciałam się jakoś ubrać, nie wiedziałam co włożyć, żeby wyglądać ładnie. 
Po 15 minutach zastanawiania się co założyć stwierdziłam, że ubiorę moje biało-niebieskie nike, żółte rurki i bluzkę z motywem USA, do tego kolczyki w kształcie róż. Wyglądałam ładnie, nie mogę powiedzieć, że brzydko, bo skłamałabym. Rozczesałam jeszcze włosy, zrobiłam delikatny make-up, i poszłam w stronę pokoju Dawida. Wszyscy już na mnie czekali. Po ich twarzach było widać zaskoczenie, usłyszałam jak Zayn mówi do mnie " Jak Ty pięknie wyglądasz". Zaczerwieniłam się słysząc to z jego ust, i odpowiedziałam, że on też nie wygląda źle. Zeszliśmy na dół. Widać, że chłopcy się postarali. Na dole czekała już na nas limuzyna.
Lou otworzył mi drzwi i pozwolił wejść pierwszej.
W drodze do restauracji rozmawialiśmy, o tym jak tu się znalazłam. Dojechaliśmy. Oczywiście nasz specjalista od jedzenia Niall sam zamówił coś dla nas wszystkich. Zaczęliśmy o czymś rozmawiać , nie pamiętam już o czym, gdy nagle w restauracji zobaczyłam płaczącą, moją kuzynkę Magdę.



Znowu króciutkie, ale nie mam czasu pisać długo.. Dziękuje tym co czytają x. Jeśli się podobało, zostaw komentarz, będzie mi miło :] 

wtorek, 17 kwietnia 2012

#2 There's more to discover :)

Poprosiłam Carly, żeby zostawiła nas razem, dziewczyna była miła więc odeszła nie pytając o co chodzi. Podbiegłam do niego szybko i spytałam co tu robi.
-Dawid?!
-Julie?!
-Co Ty tu...?
-To Carly jeszcze Ci nie powiedziała?
-Yy, nie ?
Zastanawiało mnie co chce mi powiedzieć, jak na razie ta rozmowa była troszkę dziwna, tak jakby chciał coś przede mną  ukryć. W sumie mógł mieć przede mną tajemnice, znamy się tyko z widzenia. Przestałam myśleć i zaczęłam słuchać co chce mi powiedzieć.
-Wiesz przyjechałem tu tylko temu, że mój tata poznał menadżera One Direction, Paula. Jakoś wmówił mu, ze dobrze śpiewam, i umówił mnie na spotkanie z nimi. Pewnie jeszcze nie wiesz ale oni się tu uczą.
 Robią kasting, bo potrzebują kogoś do nowej piosenki.
-A mogę..., mogę zaśpiewać z Tobą, kocham ten zespół, nie wiem co bym zrobiła gdybym mogła ich poznać, padłabym chyba z wrażenia.
-No możemy spróbować, ale kasting jest już dzisiaj, musielibyśmy już lecieć na próbę.
-No dobra, ale gdzie, bo nie wiem, jestem tu pierwszy raz.
-Też jestem tu pierwszy raz, ale może jakoś poradzimy tu sobie. Choć prosto do mojego pokoju, tam możemy poćwiczyć.
Co Ty na to żeby zaśpiewać Taken?
-O kurcze, ta piosenka jest chyba najlepsza, jasne zaśpiewajmy ją.
Doszliśmy do pokoju, Dawid grzecznie otworzył drzwi i wpuścił mnie pierwszą, uśmiechając się do mnie.
-To co, śpiewamy?
Uśmiechnęłam się do niego, podzieliliśmy tekst, i zaczęliśmy śpiewać.
-Now that you can't have me
You suddenly want me [...]
Gdy słyszałam jego głos, nie da się tego opisać, śpiewał to praktycznie tak samo ja Liam.
Nadeszła moja kolej, wiedziałam, że wszystko zepsuje, że nie będzie chciał tego ze mną śpiewać, no ale co... muszę spróbować.
-Who do you think you are
Who do you think I am [...]
Udało się. Zaśpiewałam, nie było chyba tak źle.
Uśmiechnął się do mnie, po czym za drzwiami usłyszeliśmy, jak ktoś krzyczy, że chce więcej naszego śpiewu.





Znowu króciutko :c Ale ważne, że jest :) Jeśli się podobało zostaw komentarz, na pewno się uciesze. :) xx

poniedziałek, 16 kwietnia 2012

#1 Words will be just words, till you bring them to life.

-Ruszaj się, spóźnisz się na samolot, nie będę tu czekać na Ciebie wieki.
Szybko posmarowałam jeszcze usta szminką i wybiegłam z domu jak opętana. Do lotniska nie miałam daleko, 15 minut jazdy samochodem to dla mnie nie dużo. Pożegnałam się z rodziną i weszłam do samolotu. Lot był spokojny, bez turbulencji, wszystko było OK. Siedziałam obok jakiegoś chłopaka, nie gadaliśmy dużo, obydwaj byliśmy zmęczeni. Dowiedziałam się tylko, że ma na imię Dawid i jest z Krakowa, tak jak ja. Wysiedliśmy, wyciągnęłam swoje walizki i poszłam w stronę akademika. Droga nie była długa, szło się może 5 minut. Weszłam do budynku, i stwierdziłam, że jest tu cudownie i w Polsce na pewno nigdzie tak nie ma. Było tak przejrzyście, wielkie korytarze, idąc w stronę swojego pokoju zobaczyłam nawet salę z bilardem. Było wręcz bosko. W końcu doszłam do pokoju. Otworzyłam drzwi i... Zaniemówiłam. Wszystko było jak w jakimś pięciogwiazdkowym hotelu, a to był  tylko akademik. Pokój dzieliłam z dziewczyną o imieniu Carly. Rówieśniczka oprowadziła mnie po akademiku, ku mojemu zdziwieniu na jednym z korytarzy zobaczyłam...Dawida!



No to mam 1 rozdział  , może krótki ale to dopiero początek, więc jeśli Ci się podobało proszę zostaw po sobie jakiś komentarz, będzie mi miło :) xx 

niedziela, 15 kwietnia 2012

BOHATEROWIE



Julie Gold - Mądra i skryta 15 latka dążąca do osiągnięcia swoich marzeń. 


Dawid Wolf - Wysoki 16 letni szalony brunet, próbujący zrealizować wszystkie swoje marzenia.


 Magda Stone - Szalona 16 latka z poczuciem humoru, kocha szalone przygody.


One Direction -(od lewej : Harry, Liam, Zayn, Louis, Niall,) Bardzo sympatyczni chłopcy, o wesołych charakterach.